qosıq
Atlar
Ibrayim YusupovAtlar, atlar. Alıs ketken qıyalday,
Tórt ayaqtan tógilgen gúl hóneri.
Juldızday, dáryaday, sulıw hayalday —
Tábiyattıń yoshlı dóretpeleri,
Doynaq penen jazıp dúnya tariyxın,
Planetanı dúsirletip óttińiz.
Úrkip dawısınan mashinalardıń,
Saxna artına shapqılasıp kettińiz.
Adam júrisińnen qanáát qılmay,
Júwenińdi bastan sıyırıp aldı.
Bayaǵı dawrıqlı dańqıńız, ay-hay,
Endi tek shayırdıń qosıǵında qaldı.
Zaman qattı ketti. Ete almas qayıl
Onı hátte laynerlerdiń párwazı.
Jer tanabın qansha quwırǵan sayın,
Sonsha asıǵadı, bolmay ırazı.
Iyeń seni minbes jayaw qalsa da,
Mashinada onıń ǵarezi-qastı.
Jolda avariya ańlıp tursa da,
Olar motocikllerge jarmastı.
Siz tek mal atıńız benen bul kúnde,
Elden awlaq dúrkiresip júresiz,
Texas dalasında, qırǵız jerinde,
Poezdlar dawısına qulaq túresiz.
Al endi ullı toy kúni shaw-shuwlı—
Báygi hám ılaqqa shıqqanda sizler,
Adam namısı ushın qaytip shabıwdı
At namısı menen kórsetesizler...
Áne, jılqı úyiri kólge quladı,
Janıwar bir jiyren qasqa tayınshaq,
Tań aldında ne dep kisnep turadı,
Jańa tuwǵan Sholpan juldızǵa qarap!?
Atlar, atlar!
Máńgi dostı adamnıń...
1974
