Eski kórinisine ótiw →

qosıq

Ájiniyazdıń monologi

Ibrayim Yusupov
Bir kishkene eldiń shayırı bolsam da, Men ullı islerdiń parqın bilgenmen. Tikenekli tar soqpaqtan barsam da, Talay úlken joldan júrip kórgenmen. Kórgenmen keń gúzar jollar boyında Ellerdi, basqalar barıp kórmegen. Húrmet kórip, men olardıń toyında, Aytısqa túskenmen dilwarlar menen. Xalıqtıń xalıqqa degen kewil xanası Doslıq miymanına tolıdur bárha. «Bul dúnyanıń kórki adam balası» Degen sóz mánisin bilgenmen sonda. Dúnya áwwel bir sum periyzat bolıp, Ishqı kiyiklerin kóp quwalattı, Sońıra úmit kóshkim gúl opat qılıp, Sheksiz ǵam-qayǵınıń seline attı. Júzdim jantalasıp sel qushaǵında, Sel emes, ármanlar ummanı edi. Zamanım—insannıń hijran daǵında Gúldey shólirkegen zamanı edi. Ilmi—maǵrifetten haqıyqat gózlep, Men sonda Gúmbezi Dawwar kórgenmen. Ahli danıshlardan tálimat izlep, Talay ullı májilislerge kirgenmen. Lekin hesh májilis, hesh danıshpannıń Zaman tádbiyrine aqılı jetpedi. Kókke jetip nalıshları adamnıń, Juldızlar jasqanıp aydan shetledi. Dúnya dáslep maǵan kóp wáde etken Árebi at minip, dáwran súrmekti. Sońıra úmit gúlim orıp bir shetten, Ornına ókinish qalwenin ekti. El serpilip kóship watan ústinen, Suńqar qus oraldı ayaq bawına. Búlbil úrkip qırlı dúpeń sestinen, Zaǵ qondı kewlimniń Bozatawına. Ah, qırq órim shashlar, qos-qos burımlar, Moynıma oralsa berer em jandı! Átteń alma moyın, aq -bilek qollar Sol shash penen artqa qayırıp baylandı. Narkes kirpik, qumar kózdiń qarası Qız óńirin jas penen juwǵanın kerdim. «Bul dúnyanıń kórki adam balası» Sonshelli qorıw-zar bolǵanın kórdim. Dúnya! Aytshı, mende ne qaslıǵıń bar? Juwhalanıp qayda baslaǵan ediń? Peylińdi Nawayı, Maqtımqulılar Aytqanda hesh qulaq aspaǵan edim. Maǵan watan berdiń ayra tússin dep, Jánan berdiń hijran japası menen. Zaman berdiń qayǵı suwın ishsin dep, Bermediń hesh zawqı-sapası menen. Maǵan ziban berdiń jurttan zıyada, Qaxnus kibi gá tirilip, ólsin dep. Saz berdiń de keltirmediń góyaǵa, Kókirek berdiń zerde tolıp júrsin dep. Insan qayǵı-dártin, dúnya, egerde Jılınıwǵa sonday payızlı bilseń. Tek bir zaman ǵana men turǵan jerde Bul otqa jaqınlap ısınıp kór sen. Meyli, maǵan artqan dóhmet júgińdi Ne shara, kewlimde kóterip ótermen. Biraq, biywapalıq, námártligińdi Men hám áwladlarǵa aytıp ketermen. Men sónermen, sónbes úmit quyashı, Bir kún dáwran keler insaniyatqa. «Bul dúnyanıń kórki adam balası» Dep dártli Ziywardı alısar yadǵa.

1975