Tashkentli shayır doslarıma

Janlarıńız jaqın, kewlimiz ırza, Kózdiń qarashırın girbiń shalmaǵay. Tashkentke tabanı tiyse Jolmırza, Taptırmas gúl ishine túsken almaday. Ózim bilgen «tochkaların» men há dep, Zır juwırıp júrip aralap shıqtım. «Biziń otaǵası barmadı ma?» dep, Talay telefonnan soraǵlap shıqtım. Biraw ayttı: «Aybek penen azanda Soyuzdan qaydadur kettiler» dedi, Birew ayttı: Jańa Mirtemir damla Ekewi jasırınıp óttiler» dedi. Yashen Moskva ma, bir jaqqa ketken, Joqlawın asırıp endi aǵamnıń, Ketip baratırsam, shayxana betten Kúlkisin esittim Ǵafur Ǵulamnıń. Joytqan joǵımdı da sol jerden taptım, Payt eken shay suwıp, áskiya qızǵan, Sizge bas qosqan sol balalıq waqtım, Eske tússe ele delebem qozǵan. Sonnan berli siziń altın dawrańız Maǵan qushaq ashar jatırqamastan, Doslıq hám shayırlıq gúlleri naǵız Kewil bostanımda jupar iyis shashqan. Jazǵı keshte Anhar boyında áste Sizler menen sáyir etsem men hár waqıt, Meyli Tashkent bolsın, meyli Nókiste Siz benen kórisiw men ushın baxıt. Doslarım, sizlersiz kewlim xosh bolmas, Bárimiz bir baǵdıń búlbillerimiz. Sizden bólek ilham maǵan yosh bolmas, Nanday pútin ıǵbalımız, jerimiz. Dáwirimizdiń bálent minberlerinen Siz yoshlanıp qosıq oqıp turǵanda, Zor lapızlı ózbek qosıǵı menen Bárha maqtanaman quwanıp sonda. Zulfiya oqısa óz qosıqların, Pútkil ruwhım menen onı tıńlayman. Hámde azat shıǵıs hayallarınıń Gózzallıǵın, názikligin ańlayman. Ullı Nawayıdan tartıp, búgingi - Kishkene Abdullanıń qosıǵına deyin - Ózbek sheriyatı bir dúnya bolıp, Ruwhımda gúllep jasaydı meniń. Tileymen sharapqa liplewin taǵı Siz saqıylıq etken jámshiydi jamnıń. Qulaǵımnan ketpes hám de bayaǵı Ájayıp kúlkisi Ǵafur Ǵulamnıń....